Loading...
 Start Page

Παθήσεις

Οξεία επιδιδυμίτιδα

Γενικά

Η οξεία επιδιδυμίτιδα είναι ένα κλινικό σύνδρομο που αποτελείται από πυρετό, πόνο, οίδημα και στοιχεία φλεγμονής στην επιδιδυμίδα διάρκειας έως 6 εβδομάδων.

Θα πρέπει να διαχωρίζεται από την χρόνια επιδιδυμίτιδα που αφορά χρόνια ενόχληση στην επιδιδυμίδα και στον όρχι, ήπιας γενικής εικόνας, συνήθως χωρίς οίδημα.

Αιτιολογία

Παλαιότερα η οντότητα θεωρούταν ιδιοπαθής, ως ένα αποτέλεσμα κακής συνήθειας των αντρών να "κρατούν" τα ούρα τους. Θεωρητικά, αυτό οδηγούσε σε παλινδρόμηση των ούρων στα σωληνάρια της επιδιδυμίδος και επακόλουθη τοξική δράση.

Πλέον, ως βασικός παθοφυσιολογικός μηχανισμός αναγνωρίζεται η διασπορά λοιμώδους φορτίου από συνυπάρχουσα εστία στην κύστη, στον προστάτη ή στην ουρήθρα. Υπεύθυνοι μικροοργανισμοί θεωρούνται στην πλειοψηφία των περιπτώσεων τα κλασσικά ουροπαθογόνα και κυρίως το κολοβακτηρίδιο (E.Coli), ενώ σε ενήλικες άντρες με ενεργή σεξουαλική ζωή υπεύθυνα είναι τα μικρόβια που προκαλούν ουρηθρίτιδα, συγκεκριμένα τα Chlamydia και η gonorrhea. Άλλα σπανιότερα μικροβιακά αίτια αποτελούν το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης, ο κρυπτόκοκκος και η μπρουκέλλα. Τέλος, για μια ειδική φλεγμονή εντοπιζόμενη στην κεφαλή της επιδιδυμίδος ενοχοποιείται η χρήση της αμιωδαρώνης.

Διάγνωση

Από την κλινική εξέταση, κατά την ψηλάφηση ο ασθενής περιγράφει ευαισθησία σε όλο το μήκος της επιδιδυμίδος. Συνήθως η φλεγμονή εξορμάται από την ουρά, και σταδιακά επεικτείνεται. Ο σπερματικός τόνος ψηλαφαται επίσης ευαίσθητος και οιδηματώδης.

Από τις εργαστηριακές εξετάσεις, στη γενική ούρων ανευρίσκεται πυουρία ενώ στην καλλιέργεια ούρων απομονώνονται τα παθογόνα βακτήρια. Στην περίπτωση που πρωταρχική εστία είναι η ουρηθρίτιδα, η λήψη δείγματος από την ουρήθρα με στυλεό, πριν την λήψη ούρων για εξέταση, θα αναδείξει τον υπεύθυνο μικροοργανισμό.

Διαφορική διάγνωση

Αυτή πρέπει να γίνει οπωσδήποτε από τη συστροφή όρχεος, ειδικά σε νεαρό άντρα με σύντομο ιστορικό έντονου άλγους και οιδήματος στο ημιόσχεο. Εκτός από τον υπερηχογραφικό έλεγχο και τον έλεγχο Doppler που υποδεικνύουν μειωμένη αιμάτωση έως ανύπαρκτη σε ένα συστραφέντα όρχι, στο διαχωρισμό βοηθούν τα εξής κλινικά σημεία:

  • η παρουσία υψηλού πυρετού με ρίγος συνηγορεί υπέρ της βακτηριακής λοίμωξης στην περιοχή
  • το σημείο Prehn στη συστροφή είναι θετικό: η ανάρτηση του όρχεως προς τα πάνω επιτείνει την συμπτωματολογία
  • στην οξεία επιδιδυμίτιδα το αντανακλαστικό του κρεμαστήρα διατηρείται: ανάσπαση του όρχεως κατά την νύξη της έσω επιφάνειας του μηρού - αντίθετα στη συστροφή, το αντανακλαστικό αυτό καταργείται

Άλλες καταστάσεις που απαιτούν αποκλεισμό πριν την διάγνωση της επιδιδυμίτιδος είναι η φυματιώδης επιδιδυμίτιδα, τα νεοπλάσματα του όρχεως, η παρωτιδική ορχίτιδα και το τραύμα του οσχέου.

Θεραπεία

Η αντιμετώπιση είναι συμπτωματική και αιτιολογική. Στα ανακουφιστικά μέτρα περιλαμβάνονται η ανάρτηση του οσχέου με τη βοηθεία αυτοσχέδιου "μαξιλαριού" και η χορήγηση από του στόματος αναλγητικών. Σε επίμονες περιπτώσεις μπορεί να γίνει έγχυση αναισθητικού στο ύψος του βουβώνα.

Η αντιβιοτική θεραπεία διαλέγεται στοχευμένα για την αντιμετώπιση των υπεύθυνων μικροοργανισμών και ενδέχεται να είναι διπλή, αφορώντας και το σύνηθες κολοβακτηρίδιο αλλά και το λοιμώδες αίτιο της ουρηθρίτιδας.

Στις περιπτώσεις τις ειδικής φλεγμονής λόγω της χρήσης αμιωδαρώνης, η αλλαγή του φαρμάκου ή η ελάττωση της δοσολογίας οδηγεί σε υποστροφή της φλεγμονής.

Επιπλοκές

Η καθυστερημένη έναρξη ή η ατελής θεραπεία μπορεί να οδηγήσει:

  • δημιουργία αποστήματος
  • ισχαιμία του όρχεως
  • ανάπτυξη χρόνιου άλγους
  • υπογονιμότητα
 

Επικοινωνήστε μαζί μας

Ανδρολογικό τμήμα Γενικού Νοσοκομείου Πατρών
Γ.Ν. Πατρών "Ο Άγιος Ανδρέας"

Τηλέφωνο: 2610227467

Email: aris.gekas@agandreashosp.gr

Login / Sitemap

© Copyright 2017 Ανδρολογικό Τμήμα ΓΝ Πατρών