Loading...
 Start Page

Παθήσεις

Αιτιολογία

Η αιτιολογία του Σκληροατροφικού Λειχήνα είναι άγνωστη αλλά πιθανόν πολυπαραγοντική.Έχουν αναπτυχθεί διάφορες υποθέσεις:

1) Αυτοάνοσος προέλευση: συναφής με άλλες παθήσεις όπως διαβήτης, θυρεοειδίτιδα, λεύκη. Αυτοαντισώματα έχουν βρεθεί σε ασθενείς με L.S. που πάσχουν από θυρεοειδοπάθειες, σακχαρώδη διαβήτη, αλωπεκίαση.
Η παρουσία HPV αναφέρθηκε σε μερικά περιστατικά βρεφικού L.S. του πέους.Σε ασθενείς με μόνον L.S. πέους δεν διαπιστώθηκε να έχουν μεγαλύτερη συχνότητα λοίμωξης με HPV.

2) Λοιμώδης προέλευση, συνδυασμένη με άλλα βακτήρια ή και ιούς (HPV, HCV). Η παρουσία της ακροποσθίας μπορεί να ευνοεί τους χρόνιους ερεθισμούς ή να διατηρεί ένα φιλόξενο περιβάλλον για μολυσματικούς παράγοντες που ακόμα δεν έχουν ταυτοποιηθεί ειδικά. Οι ερεθισμοί αυτοί και οι χρόνιες φλεγμονές μπορεί να ξεκινήσουν τις διαδοχικές αλλαγές προς τη δημιουργία του σκληροατροφικού λειχήνα.

3) Τοπικοί παράγοντες: φαινόμενο Koebner (επανειλημμένα τοπικά τραύματα).

4) Τέλος, περιγράφεται η σχέση του L.S. με τον καρκίνο του πέους

Η φυσιοπαθολογία είναι άγνωστη, αλλά θεωρείται ότι είναι πολυπαραγοντική. Η ΒΧΟ παρατηρήθηκε σε δίδυμους μονοζυγώτες και αυτό συνηγορεί υπέρ μιας γενετικής βάσης της νόσου σε μερικά περιστατικά.

Στους άνδρες είναι 1 περιστατικό κάθε 300 με 1000 άνδρες. Η L.S. είναι πιο συχνή στη μέση ηλικία χωρίς να αποκλείει σπανίως τα παιδιά και εφήβους. Ιστολογικά, η νόσος προκαλεί υπερκεράτωση του επιθηλίου.

Η κλινική του εικόνα είναι κυκλική, με φάσεις ύφεσης και φάσεις έξαρσης. Η εξέλιξη της νόσου με λέπτυνση του δέρματος και σχηματισμό πλακών, δημιουργεί συχνά τη φίμωση. Η εντόπιση πέριξ του έξω στομίου της ουρήθρας, προοδευτικά εμπλέκει το τοίχωμα της ουρήθρας, δημιουργώντας ίνωση του σπογγιώδους ιστού της ουρήθρας, μέχρι το όριο μεταξύ της πρόσθιας και της οπίσθιας ουρήθρας. Η προσθία ουρήθρα έχει δικό της τοίχωμα ενώ η οπισθία, δεν έχει δικό της τοίχωμα αλλά οριοθετείται από τις δομές που διαπερνάει. Αυτό μάλλον αποτελεί και το όριο για την ανατομική εξάπλωση της νόσου. Πράγματι, δεν έχουν βρεθεί περιστατικά με L.S. στην οπίσθια ουρήθρα ή στην ουροδόχο κύστη.

Κατά την επισκόπηση, τα πιο ενδιαφέροντα σημεία είναι τα εξής:

  • Αρχικά, παρόν είναι ένα μη ειδικό ερύθημα και ένας ήπιος υποχρωματισμός.
  • Κατόπιν, μεμονωμένες βλατίδες (papules) και ερυθηματώδεις πολλαπλές κηλίδες εμφανίζονται, όπου προοδευτικά συγχωνεύονται σε μπαλώματα ή σε ατροφικές πλάκες ωχρού χρώματος (avorio), λευκού, και μωβ - άσπρου.
  • Οι βλάβες αρχικά εμφανίζονται στην ακροποσθία και στην βάλανο.
  • Ο χαλινός, το έξω στόμιο, το πεϊκό σώμα και οι περιπρωκτικές περιοχές εμπλέκονται σε δευτερο χρόνο.
  • Ένας άσπρος σκληρυντικός δακτύλιος στην κορυφή της ακροποσθίας διαγιγνώσκεται σε δεύτερο χρόνο.
  • Εξελισσόμενη η νόσος προκαλεί σύμφυση βαλάνου και ακροποσθίας, ενώ η στεφανιαία αύλακα και ο χαλινός γίνονται σκληρυντικοί.

Το έξω στόμιο μειώνεται μέχρι να προκαλεί επίσχεση ούρων. Στην όψιμη φάση δημιουργείται είτε φίμωση, είτε παραφίμωση στους μη περιτομηθέντες.

Η παθολογική κατάσταση (δηλ. οι βλάβες που προκαλεί η νόσος) αρχίζει από το δέρμα που καλύπτει τη βάλανο (δηλ. την ακροποσθία) και δια μέσου διαφόρων σταδίων, εξαπλώνεται στη βάλανο, το έξω στόμιο της ουρήθρας και τέλος την ουρήθρα.

 

Επικοινωνήστε μαζί μας

Ανδρολογικό τμήμα Γενικού Νοσοκομείου Πατρών
Γ.Ν. Πατρών "Ο Άγιος Ανδρέας"

Τηλέφωνο: 2610227467

Email: aris.gekas@agandreashosp.gr

Login / Sitemap

© Copyright 2017 Ανδρολογικό Τμήμα ΓΝ Πατρών